Katechezy dla dzieci- spis

KATECHEZY DLA DZIECI
List N° 16

---

Ottawa, dnia 23 listopada 2003 r.
Fr Jan Sadowski, OMI
201 LeBreton Street N.
Ottawa, ON
KANADA K1R 7H9
E-Mail: omijans@hotmail.com
http://www.katecheza.info/dzieci
http://www.allday.at/misje


Drogie Dzieci!

Dawno już do Was nie napisałem listu, ale dziś rodzeństwo opowiedziało mi o pewnej przygodzie. Brat ma 11 lat i pierwszej soboty wrześniowej, bardzo rano, pojechał do lasu, aby po harcersku spędzić w lesie dwa dni i przespać w namiocie jedną noc. Do domu powrócił w niedzielę późnym wieczorem. Kiedy zaczął opowiadać rodzicom o swoich leśnych przygodach, zauważył, że starsza o 2 lata siostra spogląda na niego z zazdrością. W tym roku ona nie pojechała z koleżankami na harcerski obóz! Teraz niby słucha, niby się uśmiecha, ale dziewczyna nie ma radosnych oczu, a smutne oczy są dowodem smutku w sercu. Co robi braciszek? Szybko zakończył opowiadać rodzicom swoje przygody i usiadłszy obok siostry (jednak się bardzo lubili) opowiadał jej, co mu się nie podobało, jakie miał kłopoty, ile przykrości zrobili mu koledzy... po prostu dwa dni pełne bólu i nieszczęść. Wyolbrzymił wszystkie drobne niepowodzenia i trudności. Kiedy siostra zajęła się swoimi sprawami, podszedł znów do rodziców i opowiadał - teraz już przyciszonym głosem - o tym wszystkim, co dało mu dużo radości.
Od tego czasu minęło pełne dwa miesiące. Pełni radości, brat i siostra, opowiadali mi o tym niedzielnym wieczorze i zapytali, czy postępowanie harcerza było właściwe? Mówił inną część prawdy siostrze, a inną część prawdy rodzicom. I wyolbrzymiał! Przesadział!
A Wy, drodzy Młodzi Czytelnicy, jak oceniacie takie postępowanie chłopca? I jaką naukę dla siebie powinien wyciągnąć na przyszłość? Poradźcie temu rodzeństwu! Napiszcie do mnie, a ja im przekażę Wasze odpowiedzi.

Z serdecznym pozdrowieniem
W Chrystusie i Maryi Niepokalanej